موشها به مزار شهدا حمله کرده اند؟!
فرزند شهید احمد پورقلی:

موشها به مزار شهدا حمله کرده اند؟!

اختصاصی/اسرارامروز.برخی مسئولین از شهدا فقط برای تبلیغات خود بهره برداری می کنند/ به چه استناد قانونی جاده دسترسی منزل یکی از پرسنل شرکت آب منطقه ای، در درون مخزن سد شفارود آسفالت شده است؟

در فاصله نه چندان دور از شهر رضوانشهر 6 شقایق در آغوش خاک آرمیده‏ اند. شقایق‌هایی که با ایثار و از خودگذشتگی گلبرگ‌های وجودشان ذره ذره پرپر شدند تا ما در آرامش خیال و رفاهی همیشگی روزگار بگذرانیم و امروز مزار این شهدا، بعد از سال‌ها همچنان در غربت و غفلت به سر می برد . ایثارگرانی که رهبران نهضت بوده و بهترین دوران عمر خود را در سخت‌ترین شرایط طی کردند و  امنیت امروز جامعه مدیون فداکاری آنان می باشد.

وضعیت کنونی مزار این شهدا در مسجد جامع دوران رضوانشهر به گونه‌ای است که در شأن و جایگاه این دلاورمردان که نمادهای سرافرازی و ایثار و مقاومت مردم ایران هستند نبوده و هر روز در سایه بی‌توجهی مسئولان امر آسیب جدی به مزار آنان وارد می شود.

انتقال مزار این شهدا به مکانی دیگر به دلیل اجرای پروژه ملی سد شفارود دغدغه ای است که این روزها آرامش والدین و فرزندان شهدای منطقه دوران رضوانشهر را برهم زده و اعتراض برخی از آنان و مردم این روستای شهید پرور را در پی داشته است. از ابتدای برنامه ریزی برای احداث سد شفارود ، هنوز این انتقال انجام نشده و همچنین اجازه بازسازی این گلزار هم داده نمی شود تا مردم دست بکار شوند و حرمت شهدای منطقه خود را حفظ کنند؟!

حالا حمله موشها به گلزار شهدا ، خانواده های آنان را مکدر کرده و گفته می شود در سایه بی توجهی مسئولین قبور شهدای این روستا در حال تخریب است؟!

بنابراین برای تهیه گزارش راهی  مزار این شهدا در منطقه دوران رضوانشهر و در ابتدای جاده پونل به خلخال شدم. آنچه در این فضا محل تامل است این بود که پس از گذشت چند سال از آغاز ساخت سد شفارود نه تنها مزار شهدای این روستا منتقل نشده بلکه اجازه بازسازی، مرمت و نگهداری مزار این شهدا نیز مورد غفلت مسئولان واقع شده است. در این میان چه بسیارند قبرهایی که نشان می دهد قدمتی طولانی دارند و شاید قبرهایی وجود دارد که سالهاست کسی بر سر آنها فاتحه نخوانده است.

 فارغ از این تنهایی و ازدحام ها، گوشه ای از زمین این مسجد به بهشتیانی اختصاص دارد که اگر چه نسبت فامیلی با خیلی ها ندارند اما قوم و خویش همه اند. آبرو و اعتبار این منطقه هستند. عزیزانی که آنها را به نام مردان خدا می شناسند.

اینجا قطعه شهداست. اینجا همیشه حضور آدم هایی را به خود می بیند که با اینکه هیچ نسبت فامیلی با شهدا ندارند ولی وظیفه خود می دانند به رسم احترام و طلب شفاعت به مقام شامخ شهدا عرض ادب و احترام کنند.

شنیده بودم که طرح انتقال و ساماندهی مزار این شهدا به دلیل ساخت سد شفارود به اجرا درآمده ولی آنچه که شاهدش بودم، تصاویر دردناکی از بی حرمتی به جایگاه ابدی این عزیزان بود.  وجود سوراخها در کنار این مزار آنقدر دردآور بود که هر کس برای نخستین بار با این صحنه مواجه می شد ناخودآگاه از این بی حرمتی نسبت به شهدا احساس انزجار در چهره اش نمایان می گردید. هر چه اندیشیدم دلیلی موجه برای توجیه این تخریب پیدا نکردم.

هوشمند پورقلی فرزند یکی از شهدای منطقه دوران در حالیکه با نگرانی به تخریب مزار شهدا می نگریست آهی کشید و با چشمانی اشک آلود گفت: در هر جای دنیا بیش از هر چیز تلاش می کنند با حفظ یادگارهای گذشته آنها را به نسلهای بعدی پیوند بزنند اما در اینجا اقدامات صورت گرفته موجب کمرنگ تر شدن پیوند با ارزشهای این سرزمین مقدس است. قطعه شهدا با هر مرکز دولتی و اماکن شهری تفاوت دارد. این قطعه، حیثیت و اعتبار این روستا  است و تخریب بخشی از آن، روح و روان مردم و اهالی منطقه را دچار آسیب می کند. شهدا تنها به خانوادهایشان تعلق ندارند بلکه هر شهیدی در قلب و روح و جان مردم خانه دارد.

فرزند شهید احمد پورقلی افزود: مردم این منطقه و خانواده شهدا علیرغم میل باطنی و برای همراهی با پروژه ملی سد شفارود رضایت خود را برای انتقال قبور شهدا به مکان جدید اعلام کردند اما متاسفانه برخی از مسئولین فقط از شهدا و خانواده هایشان برای تبلیغات و زمان نیاز خود بهره برداری می کنند و صحت این موضوع را می توان در عدم انتقال قبور شهدا پس از گذشت سالها متوجه شد.

این فرزند شهید افزود: ما در طول سالهای گذشته بارها درخواست رسیدگی به مشکلات به وجود آمده را دادیم ولی آنها ما را در خصوص انتقال و بازسازی قبور شهدا نا امید کردند و حالا موشها و دیگر حیوانات در سایه بی توجهی مسئولین به مزار شهدا حمله کرده اند .

این فرزند شهید گفت: مدیرعامل شرکت آب منطقه ای استان گیلان در طول سالهای گذشته زمانیکه برای بازدید سد شفارود آمده بود فقط یکبار آن هم  با تدابیر شدید امنیتی و در درون خودرو از دور نگاهی به گلزار شهدای منطقه دوران انداخت که دل خانواده شهدای این منطقه را به درد آورد .

وی با اشاره به اینکه شهدای روستای دوران رضوانشهر غریب و گمنام هستند، یادآور شد: نشست‌های زیادی هم در این خصوص برگزار می‌شود و مسئولان هر بار با گفتن هر چه داریم از شهداست، ان‌ شاءالله به زودی قبور شهدا منتقل می شود جلسه را به اتمام می‌رسانند، اما حکایت هم‌چنان باقیست. اکنون بعد از سال ها وعده مسئولین، شاهد هستیم که هیچ‌کدام از آن وعده هاعملی نشد .

وی می گوید: اگر هم از متولیان امر پیگیر علت طولانی شدن پروسه انتقال شویم مطئنا کمبود بودجه و منابع مالی را دلایل اصلی عنوان می کنند ولی وقتی خوب نگاه می کنیم تغییرات و اقدامات و صرف هزینه های هنگفتی را می بینم که جزو اولویتهای اساسی نیستند بعنوان مثال آسفالت جاده دسترسی منزل آقای پرویز الیاسی، یکی از پرسنل شرکت آب منطقه ای استان گیلان، که در کمال ناباوری اهالی منطقه دوران صورت گرفته است!

وی یادآور شد: این جاده دسترسی که دقیقا روبروی جاده گلزار شهدای منطقه دوران قرار گرفته است در صورتی تا درون حیاط منزل وی آسفالت شده که تردد در جاده خاکی دسترسی به گلزار شهدا در زمان بارندگی و آبگرفتگی به سختی انجام می شود و به دلیل اینکه در درون مخزن سد شفارود قرار دارد اجازه ترمیم و آسفالت آن را نمی دهند در صورتیکه طی سالهای گذشته بارها نبود راه مناسب جهت زیارت این بزرگواران، به مسئولین گوشزد شده است؟!

 هوشمند پورقلی در پایان از مسئولین مربوطه پرسید: به چه استناد قانونی جاده دسترسی منزل این پرسنل شرکت آب منطقه ای، با توجه به اینکه در درون مخزن سد شفارود قرار دارد آسفالت شده است؟ کدام سازمان و به چه استنادی جاده دسترسی منزل آقای پرویز الیاسی را در شرایطی که هیچکدام از کوچه های این روستا حتی ترمیم نشده ، آسفالت کرده است؟!

 

ارسال شده در شنبه ۰۲ دی ۱۳۹۶ ساعت ۸:۳۴ بعد از ظهر
کد خبر: 9602681
آخرین خبر ها
گزیده خبرها