چرا از 18 میلیارد دلار ارز 4200 تومانی در سفره های مردم خبری نیست؟

چرا از 18 میلیارد دلار ارز 4200 تومانی در سفره های مردم خبری نیست؟

اسرار امروز/ ریحانه خوشحال. جناب رییس جمهور؛ بیایید  یک ماه جای تان را با مردم عوض کنید/ کجاست وعده های رویایی شما که درِ باغ سبز نشانِ مردم داد؟/ عده ای نان سفره هایشان را از زباله های آقازاده ها تهیه می کنند!/ کاری کردید که مردم از خوردن گوجه و تخم مرغ هم محروم شدند؟/ چقدر به نقدهایی که به تصمیم گیریهای شما شده، ترتیب اثر داده اید ؟

جناب روحانی شما با وعده ی چنان اشتغال ایجاد کنم که نرخ بیکاری بسیار پایین بیاید، توانستید رای این ملت را از آن خود کنید . مردم ما با وعده ی انتخاباتی شما که گفتید چنان رونق اقتصادی ایجاد کنم که هیچ کس نیازمند این 45 هزار تومان یارانه نباشد، به شما رای دادند.

حال حدود 8 سال از ریاست جمهوری شما می گذرد و نتوانستید وعده های رویایی خود را به منصه عمل بگذارید.

کجاست وعده های رویایی شما که درِ باغ سبز نشانِ مردم داد؟ همانها که بخاطرش در این رقابت تنگاتنگ برنده شدید به امید اینکه شاید دردی از این مردم کاسته شود و سفره های مردم پهن تر و رنگین تر گردد، رفاه مردم دو چندان شود، جوانان تحصیل کرده ما از دغدغه اشتغال نجات پیدا کنند و بتوانند سر و سامانی بگیرند. اما صد افسوس که رویاهای مردم به هوا رفت و آرزوهایشان به یغما سپرده شد.

نه تنها سفره هایشان کوچک و کوچکتر شد بلکه عده ای نان سفره هایشان را از زباله های آقازاده ها تهیه می کنند. همان آقازاده هایی که پدرانشان حقوقهای چند ده میلیونی می گیرند و فرزندانشان را در رفاه و زندگی لاکچری بزرگ می کنند اما طیف کارگر و بیکار جامعه و قشر متوسط کشور مان با حقوق 1میلیون و 800 هزار تومان یا کمی بالاتر زندگی پر از مشقتی را می گذرانند در صورتی که خط فقر 10 میلیون تومان اعلام می شود ! زندگی که حتی از پس تخم مرغ ، پنیر، کره  ، شیر و روغن که جز کمترین و ناچیز ترین قوت غالب مردم است نمی توانند برآیند و در اختیار فرزندانشان بگذارند. کرایه  خانه های سرسام آور و اقساط کمر شکن وامها که دیگر بماند ...

جناب رییس جمهور؛ بیایید  یک ماه جای تان را با مردم عوض کنید ببینید می توانید با این حقوق های ناچیز در مقابل تورم و گرانی روزشمار و کمر شکن دوام بیاورید؟ ببینید می توانید یک ماه اهل بیت تان را با این شرایط و خانه ی کرایه ای و سقفی که روی سرتان چکه می کند، نگه دارید؟

جناب روحانی در این آشفته بازاری که سازمان بهداشت جهانی تاکید می کند سیستم دفاعی بدن تان را با خوردن میوه های دارای ویتامین C و غذاهای مقوی و ... بالا نگه دارید آیا کارگر و قشر متوسط و زحمت کش ما می تواند هرچند ماه یکبار دو کیلو میوه برای فرزندان در حال رشد ودانش آموز خود بخرد؟؟ کاری کردید که مردم از خوردن گوجه و تخم مرغ هم محروم شدند.

کجا رفت 18 میلیارد دلار ارز 4200 تومانی که برای کالاهای اسای اختصاص دادید ؟؟ چرا از 18 میلیارد دلار ارز 4200 تومانی برای کالاهای اساسی در سفره های مردم خبری نیست؟؟!!!

جناب رئیس جمهور قدری تامل لطفا ... چیزی به پایان عمر دولت تان باقی نمانده است قدری خاطره خوش... قدری یادگاری از خود بجای بگذارید. نفسی برای مردم نمانده است. شما سوگند یاد کردید که در جهت رفاه مردم گام بردارید.

بازار کار ما متولی ندارد (وزارت کار می گوید من متولی کار نیستم من مسئول حل فصل روابط کارگر و کارفرما هستم )

صنعت ما تعطیل یا نیمه تعطیل است تعداد زیادی از  کارگاه  ها و  کارخانه ها یا تعطیل شده یا گرفتار سودهای نجومی بانک ها شده اند. کجای دنیا وامهایشان با سود کمر شکن تیشه به ریشه سرمایه گذار می زند؟ آیا این وامها برای کمک به سرمایه گذار و ایجاد اشتغال است ؟ یا کمک به جیب بانک ها ؟؟ چه زمانی این کارخانه ها نجات می یابند و احیا می شوند؟

در حوزه کشاورزی، کشاورزان از حمایت  محروم ماندند . دلالان و مافیا به قیمت ناچیز از کشاورز خرید می کنند سپس با قیمتهای نجومی، پولهای کلان به جیب می زنند که به نظر می رسد ناظرین شما همچنان در خواب غفلت بسر می برند .

چرا نباید از کشاورز حمایت شود و خرید محصولاتش تضمین شده باشد تا دغدغه را از او بگیرد و انگیزه بیشتر برای تولید بیشتر به کشاورز بدهد تا بی نیاز از کشورهای دیگر و واردات شویم؟ چه دستهایی پشت پرده این ظلمها ایستاده است؟ چه کسانی از نابود کردن کشاورز و کشاورزی این کشور و واردات محصولات سود می برند ؟ چرا با داشتن این همه ثروت سعی در نابودی ثروت های ملی دارند و مردم با داشتن این همه نعمت الهی که در کشور بزرگ مان ایران است، همچنان به نان شب گرسنه اند!!!!

جناب رییس جمهور اینها سوالاتی است که اگر کمی دقت کنید و کمی کنکاش، به جوابش خواهید رسید و دست آنان را قطع خواهید کرد. اما افسوس ...

فکر می کنید به عمر دولت شما برسد ؟ و ناگهان چقدر زود دیر می شود....!!!

جناب رییس جمهور ، شما در سخنرانیهای قبل از انتخابات خود گفتید پایین آوردن نرخ بیکار ی و تورم جز مهم ترین دغدغه های مردم است پس با آگاهی بر این مشکلات قبول کردید زمامدار کشور شوید. با اگاهی بر این اصل بر منصب ریاست جمهوری تکیه زدید و حال اینکه نه تنها مرهم نشدید بلکه زخمی ناهنجار بر این مردم زدید. گرانیهای افسار گسیخته ، فشارهای روانی که از درد نداری بر تن این ملت تازیانه می زند  و تورمی بی سابقه در طول تاریخ که هیج گونه توانایی مهار آن را ندارید و هر روز با قیمتی جدید خودنمایی می کند. اضطراب اینکه امروز قیمتها چقدر بالاتر رفته و آیا امروز می توانم نانی برای خانواده تهیه کنم ؟ جان مردم را به لب رسانده است.

از زنان بی سرپرست و بدسرپرست که دیگر نگوییم که جگر زلیخا میشود این دل...

جناب روحانی در یکی از سخنرانیهای انتخاباتی خود از بیان نقد آزاد در جامعه گفتید که نباید قلم ها را به بهانه های واهی شکست و اینکه اگر نقد و آزادی بیان نباشد تصمیم گیریهای تان تصیح نمی شود و تصمیم های اشتباه همچنان اشتباه خواهد ماند.  بفرمایید چند تصمیم اشتباه تا کنون گرفته اید و چقدر به نقدهایی که به تصمیم گیریهای شما شده، ترتیب اثر داده اید ؟

اگر فقط مشکل مسکن را حل می کردید با همین یک کار کمک بزرگی به اقتصاد مردم می شد چون بسیاری از مردم که جز دهک پایین جامعه هستند یک ماه کامل کار می کنند، تلاش می کنند و در پایان ماه بخش اعظم درآمد خود را برای اجاره مسکن می پردازند.

حال نه تنها مشکل مسکن حل نشد، نه تنها قیمت ها کاهش نیافت، نه تنها درآمدها هم تراز تورم نشد بلکه به گرانی ها و افزایش تورم هم دامن زده شد و مردم بیش از پیش زیر خط فقر فرو رفتند. تنها اگر تورم مسکن را مهار می کردید قدرت خریذ مردم را در بخشهای دیگر بالا می بردید یا حداقل حقوق های این ملت را با میزان و درصد تورم یکسان سازی می کردید تا مردم قدری کمر راست می کردند و قدری نفس می کشیدند .

جناب روحانی ؛ مگر تهیه مسکن ارزان برای مردم جز برنامه های انتخاباتی شما نبود؟ کجاست آن مسکن ارزان شما... تورم در مسکن که رکورد زده و در بی سابق ترین جدول گرانی تاریخ قرار گرفته است؟

در واپسین روزهای باقیمانده خود یک یادگار از خود بجای بگذارید عدالت بین حقوق کارگر و وزیر و نماینده مجلس  و... را برقرار کنید. تبعض بین حقوق دهک پایین جامعه با دهک بالای جامعه باغث می شود تا بالا دستی ها درک درستی از مفهوم نداری و گرسنگی نداشته باشند که اگر داشتنتد برای رفاه حال خود  و خانواده هایشان هم که شده تلاش خود را افزایش می دادند و به آبادانی بیشتر کشور و ذخایر موجود می پرداختند و آن گاه می دیدید که چگونه همه چیز در جای  خود قرار می گرفت. شاید اگر همه با نداری و سختی دست و پنجه نرم می کردند تحملش راحت تر بود تا اینکه خیل عظیمی از مردم زیر بار این حجم از گرانی له شوند و ببیند عده ای در ناز نعمت زندگی می کنند چرا که پدرانشان جز دهک متوسط به بالا و  جز حقوق بگیران کلان کشور هستند.

رییس جمهور کشور ثروتمند ایران؛ مشکل کشور ما اینست که عده ای در رفاه هستند وهمان عده متاسفانه دراین تورمها و گرانیها و زیر پوستی رد کردنها ، حق امضا دارند اگر حقوق آن عده را تا اندازه حقوق کارگر زحمت کش ما پایین می آوردید درد نداری را لمس می کردند .

جناب رئیس جمهور مردم گرسنه اند. لطفا مردم این کشور ثروتمند را دریابید.

حال که به هیچ یک از وعده های رویایی شما که در حد همان رویا باقی ماند نرسیده ایم بگذارید بگوییم از طلا شدن پشیمان گشته ایم مرحمت فرموده ما را مس کنید.لطفا تا قبل از رفتن تان ما را به همان 8 سال گذشته برگردانید به همان روزهای طلایی که حداقل مردم دغدغه خوراک نداشتند...!

ارسال شده در چهارشنبه ۰۵ آذر ۱۳۹۹ ساعت ۱۰:۱۸ بعد از ظهر
کد خبر: 6066526
آخرین خبر ها
گزیده خبرها