کی بود، کی بود، من نبودم!!

کی بود، کی بود، من نبودم!!

اختصای/ اسرار امروزتصمیمات زیگزاگی ستاد ملی کرونا مسبوق به سابقه است!!!/ مدیران کل آموزش و پرورش پیشاپیش قربانی فرآیندهای پراشکال و پراشتباه خواهند شد/ مسئولان وزارت آموزش و پرورش باید بدانند که جان دانش آموزان معصوم در دستانشان امانت است و نمی‌شود با آزمون و خطا و تصمیمات نسنجیده هرگونه که میخواهند با آن بازی کنند/ آیا دوگانگی مسئولان در رعایت پروتکلهای بهداشتی فاجعه‌ساز می شود؟

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی اسرار امروز، عموما پس از هر رخداد ناگواری در ایران، همه دنبال مقصر هستند زیرا راحت ‌ترین کار پیدا کردن یک مقصر واحد است تا فرد یا افرادی قربانی شوند. در طرف مقابل، مسئولانی هم که به درست یا غلط مقصر شناخته می‌شوند؛ همواره رفتار ثابتی از خود نشان می‌دهند. من نبودم! تقصیر فلانی بود و در نهایت اصل موضوع تا رخداد ناگوار بعدی به فراموشی سپرده می‌شود.

ضرب‌المثل کی بود، کی بود، من نبودم! داستان دو سال اخیر ایران کرونا زده است. در حالی که بیش از دو سال است که کرونا به زندگی و جان مردم رحم نمی کند و با کمترین بی‌احتیاطی و بی‌توجهی وحشی می شود؛ اما با هر بار بالارفتن آمار و غیرقابل ‌کنترل شدن اوضاع و قرمز شدن نقشه ایران،‌ انگشت‌های اتهام بالا می‌آید و بی‌محابا به ‌سوی هم دراز می‌شود.

 مسئولان به سوی مردم، مردم به سوی مسئولان و بدتر از آن مسئولان به سوی مسئولان! «مسئولان می‌گویند مردم رعایت نکردند»، «مردم می‌گویند مسئولان نظارت نداشتند و اوضاع کشور را کنترل نکردند!»

مسئولان هم طبق معمول چون بابت کم کاری و اشتباهات در تصمیم گیریها، خود را ملزم به پاسخگویی نمی دانند توپ را  در زمین یکدیگر می‌اندازند، رو به ‌روی هم صف ‌آرایی می‌کنند و برای هم شاخ ‌وشانه می‌کـشــند. به گونه ای که اصل قضیه لابه‌لای این جدالها گم می‌شود و مصداق همان «آب ریخته می شود که کسی مسئولیت آن را نمی پذیرد»!

در تعطیلات عید نوروز 1401 و در روزهایی که کرونا همچنان جان دهها هموطن را گرفت و هزاران نفر را راهی مراکز درمانی کرد ، یکباره دولت اعلام کرد که بازگشایی مدارس در 14 فروردین با ظرفیت کامل اجباری است و آموزش مجازی هم تعطیل می شود!!

بعد اعلام وضعیت عادی در کشور از سوی دولت و بازگشایی به نوعی بی قید و شرط مدارس، کاهش سختگیری و نظارت از سوی دولت و جدی نگرفتن پروتکل‌های بهداشتی و پیشگیرانه و ... متاسفانه تصور مردم هم به این سمت سو رفته که انگار کرونا تمام شده، اما حضور مردم در مراکز درمانی و میزان مبتلایان  نشانگر تصور نادرست مردم و دولت است که البته به نظر می رسد این شروع ماجراست، چرا که با توجه به اتمام تعطیلات نوروز و باز گشایی صد در صدی مدارس، پیش بینی ها بر این است یک هفته بعد شروع مدارس آغاز چالش هاست و بازگشایی مدارس بدون توجه به رعایت پروتکلهای بهداشتی متناسب و عدم وجود امکانات لازم و مناسب در مدارس، می تواند بحران کرونا را به فاجعه تبدیل کند.

البته سوابق موجود نشان می دهد تعطیلات عید نوروز باعث جهش آمار ابتلا  در دو سال گذشته شد و شرایط را در بسیاری از استان‌های کشور حتی بحرانی کرد. پیش از این هم تصمیمات زیگزاگی ستاد ملی کرونا مسبوق به سابقه است و بابت جانباختن بیش از 140 هزار هموطن هم مسئولی برکنار یا استعفا نداد.

ظاهرا مسئولان فراموش کرده اند که  کرونا پای این حرف‌ها و حدیث‌ها و حاشیه‌ها نمی‌نشیند و اگر پروتکلهای بهداشتی رعایت نشود، دانش آموز و معلم نمی شناسد و مثل بختک به جانشان می افتد.

البته مسئولیت اجرای دستورالعمل ستاد ملی کرونا در بازگشایی مدارس بعهده مدیران کل آموزش و پرورش هر استان نهاده شده است. مسئولانی که اختیارات لازم برای انجام وظایفشان را ندارند و شاید بتوان پیش بینی کرد که پیشاپیش قربانی فرآیندهای پراشکال و پراشتباه خواهند شد.

در حالی که تا پایان سال تحصیلی جاری حدود یک ماه و نیم باقی مانده، وزارت آموزش و پرورش بر اساس  دستورالعمل ستاد ملی کرونا اعلام کرد کلاس‌های درس از ۱۴ فروردین باید به صورت حضوری برگزار شود و

در این دستورالعمل، شرط واکسن، رعایت فاصله گذاری اجتماعی ، رنگ بندی شهرها، گروه بندی ها، مساحت کلاس درس، مساحت مدرسه و مساحت راه رو‌ها و ... نیز حذف شده است!!!

تصمیماتی که بدون توجه به نظرات کارشناسان و بر اساس مدیریتی شلخته گرفته شده و پس از مدتی با فشار افکار عمومی تعدیل یا متوقف می‌شود.

اگر چه مسئولان وزارت آموزش و پرورش هر بار تاکید می کنند که اولویت، سلامت دانش آموزان است اما در عمل پیش از این در تصمیمات خود برای بازگشایی مدارس در دوران شیوع کرونا بارها دچار آزمون و خطا شدند و جان دانش اموزان و کادر آموزشی و خانواده هایشان را بخطر انداختند .

وزارت آموزش و پرورش در ایران در قبال بخشنامه‌ها و الزاماتی که برای مدارس صادر می‌کند ، عملا امکانات مناسبی را در اختیار مدارس قرار نمی‌دهد و کادر آموزش و دانش آموزان را با چالشهای جدی مواجه می کند.  این بار هم تعداد زیادی از اولیای دانش آموزان معتقدند وقتی در نقاط پرجمعیت کشور، در محیط‌ های آموزشی تمرکز دانش‌آموزی زیاد است و فضای آموزشی کافی به نسبت دانش آموزان و دسترسی لازم و متناسب به امکانات بهداشتی برای رعایت پروتکل‌های بهداشتی در مدارس وجود ندارد، این تصمیم می‌تواند پرخطر باشد و به شیوع مجدد کرونا بیانجامد.

والدینی که از این تصمیم ناگهانی وزارت آموزش و پرورش گلایه دارند و ضمن انتقاد از رفتار غیرکارشناسی، غیرمنطقی و لجوجانه برخی از دولتمردان تاکید می کنند که متأسفانه تصمیمات اتحاذ شده دقیقا نقطه مقابل خواست آنان بوده و وزیر آموزش و پرورش بدون توجه به اضطراب والدین و دانش آموزان چنین تصمیمی اتخاذ نموده است.

این والدین می گویند:« ستاد ملی کرونا بر چه اساسی بدون توجه به سفرهای نوروزی مردم، ناگهان اعلام کرد حضور دانش آموزان در مدارس از 14 فروردین اجباری است؟ چگونه در تعطیلات مسئله لباس، سرویس، کوتاه کردن مو، لوازم تحریر و کیف را برای دانش آموزان باید حل کنیم؟ چه الزامی برای بازگشایی مدارس در یک ماه و نیم باقیمانده  تا پایان سال تحصیلی که با ماه رمضان نیز همزمان شده است، وجود دارد؟ اگر حتی یک دانش آموز دچار کرونا شود، کدام مسئول پاسخگوست؟ اصلا چه پاسخی برای این فاجعه وجود دارد؟ چطور در کلاس 40 نفره می توان پروتکلهای بهداشتی را رعایت کرد؟ با چه منطقی شرط فاصله گذاری اجتماعی را برای بازگشایی مدارس حذف کردید؟ کدام عقل و منطق به شما اجازه داد که شرط واکسن برای حضور دانش آموزان را حذف کنید؟ و ... »

آنچه مسلم است آموزش حضوری دانش آموزان در مدارس برای یادگیری موثرتر از مجازی است که والدین هم به این موضوع اشراف و اصرار دارند اما شرایط کرونایی و کمبود امکانات بهداشتی و فضای مناسب آموزشی علیرغم ادعای متولیان وزارت آموزش و پرورش به والدین دانش آموزان اجازه نمی دهد که ریسک کنند و جان فرزندان خود را با باید ها و نبایدهای آقایان بخطر بیاندازند. همچنین با توجه به شرایط موجود امکان اقناع والدین و تبیین چنین تصمیماتی از سوی مدیران وجود ندارد و والدین حتی حاضرهستند یکسال دانش آموزانشان از تحصیل عقب بیافتد تا جانشان از شر کرونا در امان بماند. در چنین شرایطی در کنار محرومیت‌ها و محدودیت‌ها مشخص نیست وزارت آموزش و پرورش با چه منطقی اصرار بر بازگشایی حضوری مدارس دارد؟ آیا وزیر محترم از درک این واقعیت عاجز است که والدین گرامی زیر بار چنین تصمیمی نمی ‌روند و با واکنش و مقاومت منفی، از فرستادن کودکان خود به مدارس سر باز میزنند؟ واقعا چه کسی پاسخگوی تبعات اجتماعی چنین تصمیماتی است؟

مسئولان وزارت آموزش و پرورش باید بداند که جان دانش آموزان معصوم در دستانشان امانت است و نمی‌شود با آزمون و خطا و تصمیمات نسنجیده هرگونه که میخواهند با آن بازی کنند. دخالت در کار کارشناسی از سوی مسؤلین غیرمرتبط با امور بهداشتی، می‌تواند در کمترین فاصله زمانی به یک فاجعه انسانی تبدیل شود. لذا این انتظار وجود دارد تا  مسؤلین ستاد ملی مبارزه با کرونا، ضمن اعمال قاطعیت در اجرای فرامین بهداشتی و پروتکل‌های بهداشتی در بازگشایی حضوری صد در صدی مدارس در مدت کم باقیمانده تا پایان سال تحصیلی تجدید نظر کنند.

ارسال شده در سه‌شنبه ۱۶ فروردین ۱۴۰۱ ساعت ۱۰:۲۱ قبل از ظهر
کد خبر: 5775638
آخرین خبر ها
گزیده خبرها